วันนี้บังเอิญเจอรุ่นพี่คนหนึ่ง ซึ่งเคยร่วมงานล่ารายชื่อห้าหมื่นคนไปถอดถอนหน้าเหลี่ยมด้วยกัน ก็ทักทายกันตามประสาคนไม่ได้เจอกันนาน ก็ถามถึงเพื่อนคนโน้นคนนี้ที่ไม่ได้เจอกันนาน พี่เค้าก็พูดถึงอดีตเพื่อนร่วมงานของเราสองคน ที่ตอนนี้มีโอกาสไปเป็นเลขาสมาชิก สสร. คนหนึ่ง ก็แอบมีข่าววงในมาว่าคณะ สสร. ชุดนี้อยากจะให้ประเทศไทยเป็นรัฐสวัสดิการ ซึ่งบังเอิญคำๆนี้เคยผ่านเค้าหูผมตอนอ่านหนังสือของ ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์(อดีตหัวหน้าพรรคมหาชน อดีตสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ อดีตคณะบดีคณะรัฐศาสตร์ ม.ธ. และปัจจุบันยังเป็นลุงของน้องพลับอยู่) เค้าก็ได้กล่าวถึงเรื่องรัฐสวัสดิการนี้ไว้ด้วย ว่าเป็นแนวทางของเค้าตั้งแต่เริ่มเข้ามามีบทบาทางการเมือง ว่าอยากให้ประเทศไทยเป็นแบบนี้ คนจนจะมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แต่ในความคิดของผมการที่จะเป็นรัฐสวัสดิการได้อย่างสมบูณร์แบบนั้นสำหรับประเทศไทยคงเป็นได้เพียงความฝัน เพราะต้องการงบประมาณมหาศาล ซึ่งจะต้องมาจากการเก็บภาษีให้ได้มากขึ้น โดยเฉพาะเก็บพวกคนรวยๆทั้งหลาย ให้ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนน้อยลง แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อคนที่เข้ามาเล่นการเมืองทั้งหลาย ต่างเป็นคนรวย ใครบ้างจะอยากทำงานให้ตัวเองและพวกพ้องต้องมีเงินน้อยลง